In het maanlicht

door Diana Savostaite

Verklaring van de kunstenaar

Inspiratie / Achtergrond
Ik geloof dat schilderen een veel bredere rol heeft dan alleen een visuele ervaring zijn; het communiceert op een emotionele, metafysische en zintuiglijke manier, op een bijzonder subtiele wijze.

Mijn schilderijen fungeren als een visueel dagboek van dagelijkse ervaringen, waarin ik verschillende fragmenten van de wereld om me heen verzamel en emotie vind in het alledaagse. Ik word voortdurend geïnspireerd door mijn omgeving te observeren, alles wat ik zie, hoor of voel te absorberen, de zintuiglijke momenten van het nu vast te leggen en te onderzoeken hoe mijn omgeving persoonlijk met me resoneert.

Ik kan worden getriggerd door de kleinste details in het landschap, de stedelijke omgeving of herinneringen aan mijn kindertijd. Mijn Litouwse achtergrond heeft ongetwijfeld mijn onbewuste keuze voor de kleuren groen en blauw beïnvloed. Ik bracht mijn kindertijd door met het verkennen van de natuurlijke wereld en mijn creatieve expressie is sterk verbonden met de vroege ervaringen van het Litouwse platteland: op blote voeten lopen en heet zand of koude dauw van het gras voelen; zwemmen in wilde meren; omringd zijn door natuurgeluiden; de nachtelijke hemel met miljoenen sterren observeren, of gloeiende sneeuw in de zon bewonderen.

Artistiek proces / Vormgegeven doeken
Zodra ik begin met schilderen – evolueert en verandert het voortdurend. Ik hou ervan wanneer het schilderproces stroomt zonder te veel na te denken over het onderwerp. Ik houd niet vast aan het oorspronkelijke idee als ik zie dat een kunstwerk de mogelijkheid heeft om iets heel anders te worden dan ik had gepland.

Mijn verlangen dat schilderijen op een intuïtieve manier communiceren, leidde tot het zoeken naar verschillende mediums, texturen en penseelstreken. Dunne pigmentwashes worden gecombineerd met dikke lagen olieverf; lijntekeningen van figuren verweven zich met constructieve vormen of landschapselementen; schilderijen zijn gelaagd, wat een gevoel van complexiteit, beweging en spontaniteit creëert.

Mijn nieuwste praktijk omvat veel tijd besteed aan het denken/schetsen van verschillende canvasvormen en composities, en deze vervolgens in de studio te bouwen. Onregelmatige doeken bieden meer mogelijkheden om mezelf uit te drukken, ze worden richtlijnen voor het schilderij en maken verschillende energieën mogelijk.

Canvasvormen strekken zich uit en dringen de ruimte eromheen binnen, en de omringende ruimte dringt het canvas binnen. Schilderijen met meerdere panelen vertellen een doorlopend verhaal door elkaar aan te vullen. Omdat ze geen precieze rechthoekige randen hebben, lijken ze in constante beweging te zijn en hebben ze het vermogen om te transformeren.